There are some moments that it’s not the eyes that see… It’s the Passion that sees … the Emotions … The Soul!!!
Εδιμβούργο: Μία πόλη ξωτικιά


Εδιμβούργο: Μία πόλη ξωτικιά

Κλείνοντας εισιτήρια για Εδιμβούργο, περίμενα ότι θα επισκεφτώ άλλη μία μουντή, ψυχρή, Αγγλική πόλη. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο, μας υποδέχτηκε μία πόλη φιλική, με ανθρώπους χαλαρούς και ευγενικούς. Από το αεροδρόμιο, φτάσαμε στην παλιά πόλη και μείναμε σε ένα παλιό βικτωριανό σπίτι, δίπλα σε ένα υπέροχο μεγάλο πάρκο του Πανεπιστημίου, με ανθρώπους να περπατάνε ανέμελοι.

Το Εδιμβούργο είναι η πρωτεύουσα της Σκωτίας από το 1437 και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από το βρυθονικό Din Eidyn (Φρούριο του Έντιν). Μετά την πολιορκία του από τους Άγγλους μετονομάστηκε σε Εδιμβούργο. Η πόλη αποτέλεσε μεγάλο κέντρο την εποχή του Διαφωτισμού χάρη στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Η επιρροή του πανεπιστημίου είναι εμφανής, από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, σε όλη την πόλη, καθώς τα περισσότερα κτίρια στην παλαιά πόλη ανήκουν στην δικαιοδοσία του πανεπιστημίου, ανέδειξε στοχαστές όπως ο David Hume και ο Adam Smith, πληθώρα γνωστών ποιητών και πεζογράφων, αναδεικνύοντας την σπουδαιότητα της τέχνης στην καθημερινή ζωή. Τόσο η παλιά όσο και η νέα πόλη έχουν χαρακτηριστεί Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO.

Το Εδιμβούργο συχνά αποκαλείται “Αθήνα του Βορρά”. Μία πρώτη σύγκριση μεταξύ των δύο πόλεων φανέρωσε ότι είχαν την ίδια τοπογραφία, καθώς η Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου αντιστοιχούσε με την Ακρόπολη στην Αθήνα. Και οι δύο πόλεις βρίσκονται σε πεδιάδα που καταλήγει σε λιμάνι. Ένας ημιτελής ναός – αντίγραφο του Παρθενώνα δεσπόζει στην κορυφή του Cartlon Hill – εάν και κάποιοι το αποκαλούν ντροπή του Εδιμβούργο, καθώς δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω έλλειψης χρημάτων. Τέλος, την εποχή του Διαφωτισμού κυριαρχούσε η άποψη ότι το Εδιμβούργο, ως κέντρο του Διαφωτισμού, θα επηρέαζε πολιτισμικά το Λονδίνο με τον ίδιο τρόπο που η Αθήνα επηρέασε την Ρώμη. Η θέα στην πόλη από το Calton Hill κόβει την ανάσα και δικαιώνει τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, συγγραφέα του «Dr Jekyll and Mr Hyde», ο οποίος έγραψε: «Κι όμως δεν είναι σκηνικό θεάτρου, είναι μια πραγματική πόλη».

Στο Εδιμβούργο απολαμβάνεις να περπατάς, να χάνεσαι μέσα στα στενά δρομάκια του, να χαζεύεις την αρχιτεκτονική του, να ανακαλύπτεις υπαίθρια παζάρια με παραδοσιακά προϊόντα και μουσικούς του δρόμου, να αράζεις στα πάρκα του και να απολαμβάνεις τον ήλιο μόλις σκάσει. Η Παλαιά Πόλη έχει διατηρήσει τη μεσαιωνική της αρχιτεκτονική και πολλά κτίρια από την εποχή της Μεταρρύθμισης και μέχρι σήμερα διατηρεί ένα πέπλο μυστηρίου, με πολυάριθμους υπόγειους δρόμους, απομεινάρια παλαιότερων σταδίων οικοδόμησης της πόλης. Σε κάθε γωνιά και δρομάκι της πόλης, ακούς ιστορίες καθώς η περιοχή ήταν κάποτε τόπος εκτέλεσης, πεδίο δράσης των δολοφόνων Burke και Hare, οι οποίοι σκότωναν ανυποψίαστους περαστικούς και πωλούσαν τα πτώματα στην Ιατρική σχολή της πόλης και τα 17 μικρά ξύλινα φέρετρα που βρέθηκαν στην σπηλιά κάτω από την κορυφή του λόφου Arthur Seat ήταν πηγή έμπνευσης για την πλοκή του μυθιστορήματος του Ίαν Ράνκιν, “Οι καταρράκτες”.

Μία πόλη προσιτή στους ανθρώπους, με όμορφα σπίτια και κτίρια, μεγάλα πάρκα για περπάτημα και βόλτα με τον σκύλο σου. Με συγκοινωνίες που έρχονται στην ώρα τους και μουσεία ανοιχτά στο κοινό χωρίς είσοδο, όπως το National Museum of Scotland, το οποίο περιέχει εκθέματα από τους Μεσαιωνικούς χρόνους, αιγυπτιακές συλλογές κτλ, αλλά και το σώμα της Dolly, του πρώτου επιτυχημένου πειράματος της κλωνοποίησης. Με μικρά, ιδιόμορφα, με χαρακτήρα καφέ και παραδοσιακές pubs, που μπορείς να απολαύσεις τον καφέ, το φαγητό και το ποτό σου, όπως το Elephant House, που εκεί έγραψε τα δύο πρώτα βιβλία του Harry Potter η συγγραφέας J. K. Rowling, “κλέβοντας» ονόματα για τους ήρωες του βιβλίου από το νεκροταφείο του Greyfriars Kirk.

Κάνοντας μία βόλτα στο λιμάνι του Εδιμβούργου, στο Leith, το τοπίο αλλάζει, γίνεται πιο βιομηχανικό, αλλά η ομίχλη που κυριαρχεί διατηρεί τη γενική αίσθηση που σου προκαλεί αυτή η πόλη. Η ματιά σου χάνεται στην θάλασσα και περιμένεις κάποιο αλλόμορφο πλάσμα να πεταχτεί από το νερό. Το Leith έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Σκωτίας, δεδομένου ότι είναι το μεγαλύτερο λιμάνι που εξυπηρετεί το Εδιμβούργο και έχουν διαδραματιστεί πολλά και σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της Σκωτίας. Τα τελευταία χρόνια, το Leith έχει υποστεί σημαντική ανοικοδόμηση και είναι τώρα πολυσύχναστο λιμάνι, με επισκέψεις πολλών κρουαζιερόπλοιων και το «σπίτι» του Royal Yatch Britannia. Η ακτογραμμή του Leith είναι ένα κέντρο με νέες παμπ και εστιατόρια σε ένα γοητευτικό περιβάλλον.

Στα περίχωρα του Εδιμβούργου τα τοπία που εμφανίζονται μπροστά σου μοιάζουν σαν να είναι έτοιμα να γεννήσουν μία νέα ιστορία με μάγους και ξωτικά. Ομιχλώδη τοπία, μουντές θάλασσες, μονοπάτια δίπλα σε ποτάμια, εικόνες να ευχαριστιέται το μάτι, να ακούς ήχους της φύσης και να απολαμβάνεις μυρωδιές. Κάνοντας μία εκδρομή στο Cramond βλέπεις τα παιχνίδια της φύσης, ανακαλύπτεις ένα παλιρροιακό νησί περίπου ένα μίλι μέσα στην θάλασσα, το οποίο συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα, κατά την άμπωτη, με ένα πλακόστρωτο μονοπάτι που κατεβαίνοντας το νερό σου επιτρέπει την πρόσβαση στο νησί, με ανθρώπους από την γύρω περιοχή, να απολαμβάνουν την βόλτα τους έχοντας μαζί τους δύο με τρία σκυλιά, το λιγότερο, να πλατσουρίζουν χαρούμενα στα νερά. Σε υψηλή παλίρροια, η διαδρομή καλύπτεται από την θάλασσα και το νησί αποκόπτεται από την ηπειρωτική χώρα. Στο πλάι του μονοπατιού υπάρχει μία σειρά πυλώνων που κατασκευάστηκαν ως αμυντική προστασία κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της περιοχής. Το Cramond island είναι ένα από τα 17 παλιρροιακά νησιά που μπορεί κάποιος να περπατήσει από την ηπειρωτική χώρα της Σκωτίας.

Το Εδιμβούργο είναι μία πόλη επιβλητική και πολύπλευρη που θα μπορούσα να μείνω μόνιμα, παρόλο τον μουντό καιρό της Αγγλίας και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες αγγλικές πόλεις που έχω επισκεφτεί. Συνδυάζει πολλά στοιχεία τέχνης, πολιτισμού, φιλικότητας, ανεμελιάς και δεν ήταν λίγες οι στιγμές που ευχήθηκα να έμενα εκεί.

Ο σκωτσέζος ποιητής Hugh MacDiarmid χαρακτήρισε τη πόλη του Εδιμβούργου ως “ένα τρελό όνειρο του Θεού” και μάλλον δεν έχει άδικο. Πρόκειται για μία από τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης και του Ηνωμένου Βασιλείου, απλωμένο σε μία σειρά από βραχώδεις λόφους με θέα την θάλασσα. Η πόλη του Εδιμβούργο συνδυάζει αρμονικά το παρελθόν με το παρόν, το παλιό με το νέο, το φανταστικό με το πραγματικό, το απόκοσμο με το γήινο, τον ρομαντισμό με την λογική.

 


LEAVE A REPLY

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Loading